*वि. वा. शिरवाडकरांची एक अर्थपूर्ण कविता*

                                             

                                                                                        *देव मानावा की मानू नये*

*या भानगडीत मी पडत नाही,*

*आपल्या मान्यतेवाचून*

*देवाचं काही अडत नाही..!*

*ज्यांना देव हवा आहे*

*त्यांच्यासाठी तो श्वास आहे,*

*ज्यांना देव नको आहे*

*त्यांच्यासाठी तो भास आहे,*

*आस्तिक नास्तिक वादात*

*मी कधीच पडत नाही,*

*आपल्या मान्यतेवाचून*

*देवाचं काही अडत नाही..!*

*हार घेऊन रांगेत कधी*

*मी उभा रहात नाही,*

*पाव किलो पेढ्याची लाच* 

*मी देवाला कधी देत नाही,*

*जो देतो भरभरून जगाला*

*त्याला मी कधी देत नाही,*

*आपल्या मान्यतेवाचून*

*देवाचं काही अडत नाही..!*

*जे होणारच आहे*

*ते कधी टळत नाही,*

*खाटल्यावर बसून*

*कोणताच हरी पावत नाही,*

*म्हणून मी कधी*

*देवास वेठीस धरीत नाही,*

*आपल्या मान्यतेवाचून*

*देवाचं काही अडत नाही..!*

*देव देवळात कधीच नसतो...*

*तो शेतात राबत असतो,*

*तो सीमेवर लढत असतो,*

*तो कधी आनंदवनात असतो,*

*कधी हेमलकसात असतो,*

*देव शाळेत शिकवत असतो,                                           

 तो अंगणवाडीत बागडत असतो,     

तो इस्पितळात शुश्रूषा करीत असतो,                                             म्हणून...*

*ह्यांच्यातला देव मी कधी नाकारत नाही,*

*आपल्या मान्यतेवाचून*

*देवाचं काही अडत नाही..!*

*-कुसुमाग्रज*

*स्मृतिदिनानिमित्त विनम्र अभिवादन*